Hani vardırya bazı zamanlar... Tam bitti derken O çıkar karşına... Bütün duyguların altüst olur... Önce kızarsın O'na ne hakkın var hayatıma girmeye diye... Sonra alışırsın yavaş yavaş... Anlarsın artık yalnız değilsin.... Biri var sana eşlik eden, Senle birlikte atan Hayatından çıktığı anda herşey...

Biz çok sevdik birbirimizi seninle. Ama ne yazık ki aynı zamanlarda değil. Sen varken Gücüm Olurdu Zaman Akmadan Dururdu Hatırlasana Ben varım derken sana, ben buradayım, seviyorum seni, anlasana derken, sen başka yerlerdeydin. Başka zamanlardaydın. Başka hayatlardaydın. Yanımdaymış gibi, canımdaymı...

Karaları çalarken geceden gündüzlere, Yapay karanlıklar içinde uykuya doyar mı kan revan gözlerim ?.. Ruhum.. Aydınlık nedir bilmeden ışığın peşinde meçhullere düşüyor, Sahte söylemlerin abartılı dilleri, Yalanları süsleyip süsleyip fikrime düş ediyor.. Yazık.. Kim sevda dese, adımları soluk soluğa...

Sen gittin ya gülüm! yalnızlığın tiryakisi, acıların esiri oldum yanık sevda ezgilerinde hep seni buldum hep seni gizledim mısralarıma… karaya vuran kırık bir sandal misali, yosun kokan suya hasretken çatlamış dudağıma düşen tek bir çiy damlasının umuduyla her şafakta çaresizce seni bekledim. Güneş...

Düsünüyorumda sen hic var olmadin... Ben varoldugunu sandim ama yanilmisim hep,kendi icimde yüregimde yasatmisim seni onca zaman.. Bir hayal gibi... Rüya gibi... Anlatilan ama aslinda hic yasanmamis hikayeler gibi... Sen sadece olmasini istedigimdin... Yüregimdeki sicakligin bile sahteydi... Ben su...