SENİNLE YAŞLANMAK İSTİYORUM
Seneler geçsin, sen beni bil, ben seni bileyim Benim olduğun kadar dostlarının,dostlarının olduğu kadar benim ol istiyorum. Nice sıkıntı ve zorluk yaşayıp, atlatalım. Yaşayalım ki,öğrenelim hayatı ve destek çıkmayı
Birbirimizin omuzlarında ağlamalıyız. Paylaşmalı ve beraber sıkılmalıyız. Öyle ki,yalnız sıkılmak,sıkmalı bizi.
Güzel günlerimizi,evimizde, bir şişe şarap ve pijamalarımızla kutlamalıyız. Ya da bazen dostlarla,ucuz biralar içerek. Böylece yaşamalıyız işte…
Sonra çocuğumuz olmalı. Düşünsene,senin ve benim olan canlı. Geceleri ağladıkça sırayla susturmalıyız. Sen arada mızıkçılık yapmalısın ve ben söylenerek almalıyım sıranı…
Yorgun olduğun için yemek yapmamalıyım, söylenerek yumurta kırmalısın.
Hava soğukken birbirimize sıkıca sarılıp,yatmalıyız. Zaman su gibi akıp giderken,herşeyiyle yaşanmış bir hayatımız olmalı. Her şeye rağmen hiç bıkmamalıyız birbirimizden. Mutlu da olsa, kötü de olsa, yaşadığımız günler bizim günlerimiz olmalı. Saçlara düşünce aklar, ya da gidince aklar, çocukları güvence altına alıp gitmeli bu şehirden. Kavgasız, her sabah cinayetle uyanılmayan, sessiz bir yere gitmeliyiz. Geceleri balkonda denizi seyredalıp, sandalyelerimizde sallanmalıyız. Eve gelip, benden kahve istemelisin.
Çocuklar gelmeli ziyaretimize, Geçmişteki hareketli günlerimizi anımsamalıyız. Ben “Bey” demeliyim sana,sen de “Hanım”… Öyle sevmelisin ki beni, bu yazdıklarım korkutmamalı seni. Tebessümler açtırmalı yüzünde. Bir gün bu hayatı bırakıp giderken,sadece mutluluk olmalı yüzümüzde…. Birbirimizi sevmenin gururu olmalı “herşeyde”!….
CAN YÜCEL
