YILMAZ ODABAŞI ŞİİRLERİ

[ayla2608]

tabiki zeka ve imanı zenginleştiren durumlar ve konular :ell

[beyazgül]

SAKLA YAMALARINI KALBİM



Ne gül,

ne yarın!



Gül, küle karılmış günlerin tortusunda.

Yarın, vurulmuş yatıyor bugünün avlusunda.



Sakla yamalarını kalbim...



İnsanlar büyüdükçe günler kısalırlar;

günlerimiz gibi aşklarımız da

yittikleri duraklarda kalırlar.



Sakla yamalarını kalbim...



Kendini bıçak gibi ışıyan yeni güne bağışla.

Yürü, arkana bakma, ama umursa.



B a z e n a n ı l a r a e n ç o k y a k ı ş a n e l b i s e

b i r k a ç d a m l a g ö z y a ş ı d ı r u n u t m a...

Y.Odabaşı

:artiii :artiii :artiii

[zinê]

bazen anılara en çok yakışan elbise
birkaç damla gözyaşıdır unutma

çok güzel yüreğine ve emeğine sağlık sağol :artiii

[beyazgül]

adam güzel yazmış :artiii
rica ederim :disss

[zinê]

tabii ki senin de emeğin var
sen bulup burada baylaşmasan okuyamayacaktık bizde...
sağol tekrar

[özlemm]

YENİK SERÇE

I
yaban
ve asi
dağlara dağılan taylar gibi
ve yangın
gençliğinin alazında ışıltılı bıçaklar gibi

adana’da yollara dizilmiş garlarda
çığlık çığlığa peronlarda
çocuklar gibiydi gözleri

/adı nevin
şarap içer, rüzgâr giyerdi geceleyin.../


II
o, kanadı kırık bir kuştu
beyaza vurulmuştu
kimseler görmnedi bir başka renk sevdiğini
kimseler
görmedi kimseler kirlendiğini...

/adı nevin
hüzün kokar ve korkardı geceleyin.../


III
“kendini martılarla bir tutma” derdim; “senin kanatların yok. düşersin, yorulursun, beni koyup koyup gitme ne olursun!”*

o, kanadı kırık bir kuştu
gülümserken vurulmuştu
kimseler görmedi uçtuğunu
kimseler
görmedi kimseler öpüştüğünü...

/adı nevin
özlem tüter ve ç(ağlardı) geceleyin./


IV
“ışığın” diyordu: kırılıp düştüğü yerlerden geliyorum; karanlık kördü ve acımasız... ellerimle kırdım ben de kalan kanatlarımı; kanatlarımı kanatmaktan geliyorum...

V
o bir yenik serçeydi sıkılınca ağlamaya çıkardı. sonra da çift çıkardık; kar yağardı, biz dinlemez, çıkardık! o kentte bütün sokaklar biz yan yana yürümeyelim diye dar yapılmıştı, insanlar dar yapılmıştı, çıkardık!

kar durmazdı, üşüşürdü saçlarına ve hep bir şeylere ağlardı o karlı havalarda... avurtlarına çarpan kar taneleri, gözyaşlarının sıcaklığına çarpıp erirdi... erirdi... biz yan yana, yana yana... yana yana!

/o bir yenik serçeydi sıkılınca ağlamaya çıkardı
ben yürüsem bütün yollar ona çıkardı.../


VI
gitti... kanatları yüreğimdeydi
kalan, elimde minyatür bir kuş şimdi
yitirdim o aşkın kimliğini
hükümsüzdür...

/adı nevin,
ihaneti tutuşturduk bir sabahleyin!/








Y.ODABAŞI

[reis]

Vav vay gene dokturuyoruz
tesekurler

[özlemm]

SANIRIM İLGİLENMEYE BAŞLADIN Daygen :disss

[beyazgül]

teşekkürler özlem :artiii

[zinê]

çok güzel yüreğine sağlık :artiii