yirmidört saat

[Kawa]

yirmidört saat


her gün bir yaprak
her yaprak bir gün ömür
akıyor, akıyor durmadan
akıyor saatlerde ömrümüz
takvimlerin yapraklarına
saatlerin oklarına karışmış
tükenip bitiyor
akıp da gidiyor ömrümüz

zaman zaman zaman
ne yaman zaman
siz, biz, onlar ve ben
zaman büyüdükçe,
biz küçülüyoruz aslında

geçip giden her anda
yeni bir miladın tohumları
birer birer düşüyor toprağa
doğacak güneşlerin pençeleri
işleniyor toprağa

ardarda uzanıp gidiyor
saatler, günler ve haftalar
aylar, mevsimler ve günler
her biri ömrümün bir çilesi
soğuk seremoniler silsilesi

gayet sakin ve peryodik
tik tak tik tak...
bir iki üç...
bir saate, bir takvime bak
sabahın ve akşamın
gecenin ve gündüzün
vantuzları arasında
sıkışıp eriyor tane tane
ömrümüzün atomcukları

yelkovan sakin,
akrep ondan da sakin
sayıp duruyorlar bizden
durmadan ve yorulmadan!..

akşam muhasebesini yapıyorum
sonuç belli,
sensiz geçti yine
yirmidört saat!
bugün yine yirmidört saat