Elimde Değil …

[Siyabend]

Fonda çalmakta olan müziğin sesini biraz kısarak, kalabalık caddelerdeki insanların yavaş yavaş kendi evlerine çekilmelerinin seramonik bir şekilde anlatan ayak seslerine kulak kabarttım…

Perdeleri yalayarak içeri süzülen rüzgar yatağın üzerinde çırıl çıplak uzanmış bedeni yarı terli ve sokaktaki belli belirsiz gürültüye kulak kabartıp yanı başında duran şarap kadehini avuçlarının arasına alarak yukarı kaldırıp şarap kadehinin ince çizgisinden tavandaki belli belirsiz gölge oyunlarına dalan beni hafifçe sarıp titretmişti.

Biraz önce kıstığım müziğin sesini neden daha önce yüksek sesle dinlediğimi hatırladım , daha önce yaptığım hataya tekrar düşmüş ve yine odamdaki ağırlıklı renk beyaz olmuştu, oysa daha önceki tecrübelerimden ders almam gerekiyordu.

Müziğin sesini dışarıdaki kabalağın lanet olası ve hiç umrumda olmayan eve dönüş seramonisini dinlemek için kısmamıştım aslında. Zaman dolmuştu ve beni rahatsız eden ritmik olmayan çırpınmalar debelenmelerin yarattığı ses ortadan kalkmıştı.

Ve iyice soğuduğunda yorgun ve yarı terli bedenimi körelteceğim yerde yatmakta olan cansız kadında.

Nekrofili değil bu sadece soğuk bedenleri seviyorum, ve onun donuk gözlerinde kendi tanrısallığımı görmek hoşuma gidiyor

Kendime not düşüyorum, Living Dreams bıçağı daha dikkatli kullan şah damarını kestiğinde çok fazla kan akıyor ve odan beyaz ise temizleme kısmı çok zaman alıyor.

Sabaha karşı körelecek şehvetim. Ne kutlu bir insanım.

Living Dreams